dinsdag, november 16, 2004

Bush wint

3 november 2004. Deze morgen om 6 uur opgestaan om de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen te horen, maar dat was duidelijk nog te vroeg; die is er pas om 18 uur echt gekomen. Het grootste risico aan Bush ligt voor mij op ecologisch vlak. Bush is maar heel gedeeltelijk een conservatief en zeker geen "conservationist". De scherpste critici van Bush zijn overigens de echte conservatieven, de "paleos", zoals onder meer te vinden in het tijdschrift The American Conservative. Als jurist ben ik wel iets geruster in de benoemingen die met deze meerderheid zullen plaatsvinden in het Supreme Court de komende jaren, eerder dan bij een democratische overwinning. Hopelijk komen er enkele rechters van het niveau van Antonin Scalia "the caustic conservative" (enkele van zijn mooiste opinies zijn onder die boektitel uitgegeven).

1 opmerking:

Christoph Lintermans zei

ik blijf erg sceptisch tegenover Bush. Zijn neoconservatisme is eigenlijk een revolutionaire ideologie die de aloude burgerlijke vrijheden op de helling zet. Met het traditionele conservatisme sinds Burke heeft dat niks te maken.
Bovendien is het neoconservatisme in hetzelfde bedje ziek als het socialisme: de macht van de staat vergroot in het nadeel van de burger en zijn vrijheden. Het neoconservatisme is ook een economisch ultraliberalisme dat met zogenaamde conservatieve waarden zijn scherpe kantjes probeert te verdoezelen.
Neen, geef mij maar het paleoconservatisme met zijn aandacht voor de maatschappelijke kerninstituties. Geen revolutie prediken, maar rustig de tradities voorleven en doorgeven aan volgende generaties.
Vrij vertaald naar het Vlaamse politieke landschap: het neoconservatisme vind je terug bij het Vlaams Belang, het conservatisme van Burke zie je het best vertegenwoordigd bij N-VA, CD&V en een klein deel van de VLD.

 
Locations of visitors to this page